Wanneer weet je dat het tijd is voor een nieuwe baan?

De meeste kandidaten die ik spreek, zijn niet actief op zoek. Dat vinden mensen soms verrassend, maar het grootste deel van de retailmanagers zit gewoon nog ergens in dienst. Vaak zelfs prima op hun plek.

Alleen begint er soms iets te knagen. Dat hoeft helemaal niet groot te zijn.

Minder energie uit je werk

Soms merk je gewoon dat je minder energie uit je werk haalt dan vroeger. Of dat je al een tijdje hetzelfde rondje loopt. Bij anderen ontstaat de twijfel doordat de werk-privébalans verandert, of omdat ze merken dat ze behoefte krijgen aan een andere omgeving.

Veel mensen doen daar in eerste instantie niks mee. Omdat het vertrouwd is waar ze zitten. Omdat ze loyaal zijn naar hun werkgever. Of omdat ze denken dat verder kijken meteen betekent dat ze weg moeten. Terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn.

Eerste gesprek als verkenning

Ik zie een eerste gesprek veel meer als een verkenning. Gewoon eens samen kijken: waar sta je nu, waar loop je tegenaan en wat zou eventueel beter bij je passen? Soms bevestigt zo’n gesprek juist dat iemand goed zit waar hij zit. Dat gebeurt ook regelmatig. Dan is de conclusie helemaal niet dat iemand moet overstappen.

Maar ik heb ook genoeg kandidaten gesproken die vooraf zeiden: “Ik kijk eigenlijk helemaal niet actief.”. En die uiteindelijk tóch een stap maakten waar ze achteraf heel blij mee waren.

Omdat ze er tijdens gesprekken achter kwamen dat ze eigenlijk al langer toe waren aan iets anders.

Bedrijfsleider uit supermarktretail

Bijvoorbeeld een kandidaat uit supermarktretail die jarenlang gewend was aan continu schakelen en altijd bereikbaar zijn. In eerste instantie stond hij helemaal niet open voor een overstap. Tot we samen bespraken waar hij energie van kreeg en waar juist niet meer.

Uiteindelijk maakte hij bewust de overstap naar een rustigere retailomgeving. Minder hectiek, meer balans. Niet per se een grotere functie, maar wel eentje die beter paste bij de fase waarin hij zat.

Dat zijn vaak de mooiste trajecten. Niet omdat iemand koste wat kost weg wil, maar juist omdat iemand op een rustige en bewuste manier onderzoekt wat goed bij hem of haar past. En soms begint dat gewoon met een eerste gesprek. Zonder druk. Zonder verplichtingen. Gewoon eens sparren over waar je staat.